خوزستان از دیرباز دروازهی فرهنگها و اقوام گوناگون بوده است؛ جایی که عربهای بومی، لرها، بختیاریها، شوشتریها و مهاجران جنوب عراق در کنار هم زندگی کردهاند. این درهمتنیدگی فرهنگی باعث شده خوراک خوزستانیها مجموعهای از طعمهای متنوع باشد: تند، ملس، ترش و معطر.
«نافله» یکی از همین غذاهاست. آشپزان محلی میگویند نامش از واژهی عربی «نَفل» به معنی «چیز افزوده یا هدیه کوچک» گرفته شده است؛ زیرا در گذشته این غذا معمولاً در کنار غذای اصلی یا به عنوان وعدهای سبک در ماه رمضان پخته میشد.
در بسیاری از خانوادههای قدیمی اهواز و شوشتر، نافله غذای محبوب سحری بوده است؛ چون مقوی، سبک و خوشهضم است.
ترکیب گوشت چرخکرده با آرد نخودچی در فرهنگ غذایی جنوب ایران نشانهی صرفهجویی و ایجاد انسجام در بافت غذاست. اما سس نافله – ساختهشده از شکر، سرکه و نعنا خشک – آن را از هر غذای گوشتی دیگر متمایز میکند. این مزهی شیرین و ترش، الهامگرفته از خوراکهای عربی و هندی است که از راه خلیج فارس به جنوب ایران راه یافتهاند.
مواد لازم (برای ۴ نفر) …
